Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Dowiedz się więcej o producencie marki Purina Friskies®.
Purina

Pies też ma swoją osobowość. Najlepiej, jeśli idealnie pasuje ona do charakteru jego właściciela

Pies też ma swoją osobowość. Najlepiej, jeśli idealnie pasuje ona do charakteru jego właściciela

Odkryj radość z posiadania psa dzięki poniższym wskazówkom PURINA® Friskies®.

Odkryj radość z posiadania psa dzięki poniższym wskazówkom PURINA® Friskies®.

Z psami jest jak z ludźmi: najważniejsza jest odpowiednia "chemia" między właścicielem a jego pupilem. Nie oszukujmy się, że zawsze będzie idealnie, ale mając podstawową wiedzę na temat osobowości psów, można zrobić wiele, żeby relacja właściciel – pies była niemal doskonała.

Czym tak naprawdę jest osobowość psa?

Osobowość, wszystko jedno - człowieka czy psa, nie jest pojęciem, które można jednoznacznie zdefiniować. Można powiedzieć, że jest to względnie stały i indywidualny dla każdego osobnika zbiór cech psychicznych, który wpływa na jego zachowanie, czyli relacje z otoczeniem. Istotne jest więc, jak pies odczuwa i reaguje na warunki w jakich się znajduje i jak w związku z tym w danym otoczeniu się zachowuje. Okazuje się jednak, że w przypadku psów, inaczej niż w psychologii ludzi, gdzie wyróżnia się np. ekstrawertyków czy introwertyków, nie ma jakoś wyraźnie nazwanych typów osobowości. Jednak niektórzy badacze wyróżniają cechy, które świadczą o osobowości danego czworonoga.

- Są pewne wyznaczniki, dzięki którym możemy oceniać typ osobowości psa – mówi Andrzej Kłosiński, behawiorysta zwierzęcy, dyr. COAPE (Centre Of Applied Pet Ethology) Polska. Są to: reaktywność, lękliwość, socjalność, podatność na szkolenie i agresja. Reaktywność, czyli jak pies reaguje w jakieś nowej sytuacji: czy jest bardziej czy mniej pobudzony. Lękliwość – czy zwierzę w nowej sytuacji będzie śmiałe czy raczej zareaguje obawami. Socjalność, czyli skłonność do kontaktu z człowiekiem. Podatność na szkolenie – czy pies łatwo się uczy w nowych sytuacjach, które mu stwarzamy. No i w końcu agresywność, czyli czy pies reaguje agresją.

- O niektórych psach mówimy, że są otwarte, przyjaźnie nastawione do obcych ludzi czy zwierząt. Czy chętnie poznają nowych pobratymców – charakteryzuje z kolei Ewa Zabieglińska, trenerka i behawiorystka z ośrodka szkolenia psów "Family Dog" z Myślenic. - Nie mówimy tutaj o skakaniu i olbrzymiej radości młodego psiaka, który uczy się panować nad emocjami, ale osobnik przyjaźnie nastawiony podchodzi i wącha nową osobę. Jest przy tym zrelaksowany i rozluźniony. O innych mówimy, że nie są zbyt społeczne, do szczęścia wystarczy im ich własna, ludzka rodzina. Takie zwierzaki nie mają ochoty na poznawanie innych psów czy obcych osób. Ignorują ludzi, najczęściej unikają obcych czworonogów, a postawione w sytuacji, gdy np. podchodzi nieznajomy pies, w interakcji nie pozostają zbyt długo. Często próbują jej uniknąć poprzez prezentowanie zachowań unikowych lub czasami nawet sygnałów grożących. Niektóre psy są energiczne i szybkie w swoich reakcjach, inne wręcz flegmatyczne – podsumowuje.

- Przenosząc klasyfikacje z ludzi na zwierzęta, mówi się niekiedy o psach ekstrawertycznych lub introwertycznych – dodaje Andrzej Kłosiński. – Te pierwsze są mniej wrażliwie na kary, a bardziej podatne na nagrody. Jeśli chodzi o psy introwertyczne jest dokładnie odwrotnie: łatwiej się je motywuje chęcią uniknięcia kary, niż nagrodami.

Odpowiedni pies dla danego właściciela

Nie ma czegoś takiego jak lepsze i gorsze osobowości. Jak mówi Andrzej Kłosiński, wszystko zależy od potrzeb człowieka: - Są ludzie, którzy wolą psy bardziej reaktywne, śmiałe i asertywne. Inni wolą takie, które dążą do kontaktu, są bardziej zależne od człowieka, potrzebują jego pomocy lub wsparcia.

Ewa Zabieglińska zwraca jednak uwagę, że istnieje zjawisko niedopasowania, kiedy osobowość właściciela nie pasuje do charakteru psa: - Ludzie, którzy lubią siedzieć w ogrodzie i czytać książki, popijać kawę i leniuchować, nie nadają się na opiekunów psich sportowców. Osoby mocno zapracowane również powinny od razu wybić sobie z głowy wszystkie psy aktywne, które potrzebują czasu i zajęcia na świeżym powietrzu. Jeżeli mamy "otwarty" dom, często przychodzą do nas znajomi, a dzieci wchodzą jak do siebie, to nie do końca dobrym wyborem będzie trzymanie psa stróżującego, którego zadaniem jest obrona terytorium.

Problem w tym, że, jak mówią eksperci, osobowości psa nie można w żaden sposób zmienić. Można natomiast spróbować zmodyfikować reakcje czy zachowanie danego psa:
- Każda cecha czy zachowanie podlega uczeniu się i można je zmienić, ale tylko w pewnym, ograniczonym zakresie – mówi Andrzej Kłosiński. A Ewa Zabieglińska dodaje:
- Nie zrobimy z aspołecznego psa maskotki do "miziania" albo psa do dogoterapii. Jeżeli jednak mamy psa lękliwego, który głównie odczuwa strach i jest nieufny, a na każdy bodziec reaguje ucieczką czy szczekaniem, a może nawet agresją, to jesteśmy w stanie poprawić jakość jego życia. Odpowiednia forma pracy, budowanie jego pewności siebie i ponownego zaufania wobec człowieka jest możliwe. Jednakże należy wiedzieć, że psy nie zapominają. Nowy właściciel skrzywdzonego psa musi wiedzieć, że w sytuacji zagrożenia (z perspektywy zwierzęcia) jego reakcja może być nagła i intensywna. Taki pies może się źle czuć w tłocznych miejscach, centrach miast czy zapchanej komunikacji miejskiej. Można jednak wypracować odpowiednie strategie, dzięki którym nieufny wobec ludzi pies nauczy się funkcjonować w trudnych dla siebie warunkach. Jednak najpierw musi przede wszystkim zaufać swojemu właścicielowi.

Typ psa a jego osobowość

Modyfikacja osobowości psa nie jest możliwa dlatego, że - jak mówią eksperci - największy wpływ na nią mają geny, a więc typ danego psa. Trzeba pamiętać, że jeszcze do niedawana hodowcy selekcjonowali psy przede wszystkim ze względu na ich cechy użytkowe, bo też służyć one miały do określonych zadań czy pracy, które musiały wykonywać.

- Psy stróżujące, owczarki, terriery oraz małe psy ozdobne i do towarzystwa zazwyczaj są energiczne i szybko reagują na bodźce. Pobudzają przy dźwiękach i ruchu. Psy myśliwskie, retrievery, gończe, wyglądają na spokojne i ospałe, często też mają więcej cierpliwości, ale to wulkany energii! Dajmy beaglowi wolną łapę na spacerze pod lasem, a zobaczymy pasję szukania, tropienia i gonienia zwierzyny. W domu większość czasu beagle przesypiają na mięciutkich podusiach lub na kanapach, ale tylko pod warunkiem, że zapewni im się odpowiednią dawkę aktywności na świeżym powietrzu - mówi Ewa Zabieglińska.

Trzeba jednak odróżnić cechy danej rasy, które są wspólne dla wszystkich przedstawicieli danego typu, od osobowości, gdzie mówimy o indywidualnych cechach każdego osobnika. Mają na nie wpływ też takie czynniki, jak wychowanie i socjalizacja, czy warunki, w jakich suka się oszczeniła, wczesne szczenięctwo psa, a także bodźce, jakich doświadczały maluchy oraz ich późniejsze doświadczenia. Może się więc zdarzyć tak, że dwa psy, nawet z tego samego miotu, będą miały trochę inny charakter.

- Socjalizacja i wychowanie wpływają na umiejętność radzenia sobie z nowymi sytuacjami. Nawet jeżeli szczeniak nie miał dobrego startu w życiu bo np. jego matka była bezdomna, gdy urodził się pod deskami, był niedożywiony i zarobaczony, jeśli zostałby przygarnięty do kochającego domu, wyleczony, a potem trafił do ludzi, którzy poświęciliby mu odpowiednią ilość czasu i energii na poznawanie świata, na naukę jakie bodźce są istotne, a które należy ignorować, jak na przykład przejeżdżające samochody, poznałby miłe i chętne do zabawy psy oraz ludzi, z którymi ma pozytywne skojarzenia, wtedy z takiego szczeniaka wyrośnie pies, który poprzez odpowiednie doświadczenia nauczy się, jak sobie radzić z emocjami i stresem. Będzie więc potrafił odnaleźć się w naszym ludzkim świecie – uważa Ewa Zabieglińska.

- Zdarzają się przypadki skrajnego niedopasowanie psa i jego właściciela. Ktoś może mieć temperament roślinożernego dinozaura i posiadać bardzo żywego, ruchliwego psa. W takim wypadku może się zdarzyć, że zanim właściciel podniesie rękę, żeby nagrodzić swojego psa, ten zrobi już w międzyczasie trzy inne rzeczy i nie będzie wiedział, czego dotyczyła nagroda. Zawsze w takim wypadku to człowiek musi dopasować się do psa. To jest zdecydowanie łatwiejsze, niż próby zmiany osobowości psa ze względu na jego właściciela – podsumowuje Andrzej Kłosiński.