Zaburzenia lękowe u kota

Lęk separacyjny występujący u niektórych kotów może stanowić ogromny problem dla właścicieli tych zwierząt. Zapoznaj się z naszym przewodnikiem i dowiedz się, jak możesz pomóc swojemu zwierzakowi. 

Zwierzęta mogą bać się wielu rzeczy: głośnych dźwięków, fajerwerków, a nawet kąpieli. Ale w przypadku kotów rzadziej słyszy się o zaburzeniach lękowych. Mogą one jednak stanowić poważny problem dla właścicieli kotów cierpiących na te zaburzenia, nawet jeśli nie zostały one zdiagnozowane. Podobnie jak u ludzi, zaburzenia lękowe u kotów mogą przejawiać się na wiele różnych sposobów i nie zawsze jest je tak łatwo zdiagnozować, jak ma to miejsce w przypadku nieskomplikowanej choroby. Nie istnieje żadne badanie krwi na obecność zaburzenia lękowego u kota. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o tym, co powoduje niepokój u kotów, i o niektórych metodach uspokajania kota.

Czy koty mogą cierpieć na zaburzenia lękowe?

Koty, jak wszystkie inne zwierzęta, mogą cierpieć na zaburzenia lękowe. Chociaż koty nie potrafią wyrazić słowami, co czują, możemy rozpoznać stany lękowe odczuwane przez koty poprzez różne oznaki i symptomy, a często także poprzez rozwój destrukcyjnych zachowań u tych zwierząt.

Wiele oznak zaburzeń lękowych u kota można błędnie zinterpretować jako złe zachowanie, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na to, kiedy zwierzę zaczyna wykazywać oznaki problemu. U podłoża zaburzeń lękowych kota często znajdują się określone zdarzenia, obiekty lub zmiany w rutynie lub środowisku kota. Możliwość dokładnego określenia, kiedy kot zaczął doświadczać stanów lękowych, pomaga w wyborze najlepszej techniki uspakajania dla zwierzęcia.

Oznaki i objawy zaburzeń lękowych u kota

Na podobnej zasadzie kot z zaburzeniami lękowymi może przejawiać zachowania kompulsywne. Zachowanie kompulsywne to takie, które jest ciągle powtarzane. Ciągłe powtarzanie tej samej czynności przez zwierzę może prowadzić do niezamierzonych urazów ciała zwierzęcia lub zniszczeń w otoczeniu. Zaburzeniem kompulsywnym będzie na przykład ciągłe mycie się kota w stopniu powodującym powstawanie łysych placków na ciele kota.

Inne oznaki zaburzeń lękowych u kota mogą obejmować następujące objawy:

• załatwianie się poza kuwetą;
• zmiana nastroju;
• chowanie się zwierzęcia;
• agresja;
• częstsze wydawanie odgłosów (nadmierne miauczenie);
• zmiana apetytu lub masy ciała;
• podążanie za ludźmi po całym domu;
• zwiększona ospałość;
• wymioty.

Co powoduje zaburzenia lękowe u kota?

Przyczyny zaburzeń lękowych u kota mogą być bardzo różne. Często są to podobne zdarzenia do tych, które wywołują niepokój także u ludzi, np. znaczące zmiany w rutynie lub środowisku. Zdarzenia takie jak przeprowadzka do nowego domu lub wprowadzenie nowej osoby do rodziny mogą wywołać u kotów uczucie niepokoju.

Podobnie wiele kotów może odczuwać niepokój, gdy coś przypomni im traumatyczne zdarzenie z przeszłości. Jeśli Twój kot został adoptowany ze schroniska, spróbuj dowiedzieć się jak najwięcej o historii jego życia i poprzednich opiekunach. Pomoże Ci to uniknąć sytuacji, które mogą spowodować nawroty traumatycznych wspomnień u kota i wywołać u niego stany lękowe. Koty, które musiały wielokrotnie zmieniać właścicieli i miejsce zamieszkania, są bardziej podatne na zaburzenia lękowe. Istnieje również związek pomiędzy brakiem socjalizacji w młodym wieku, a zwiększonym prawdopodobieństwem wystąpienia zaburzeń lękowych.

Pamiętaj, że wszelkie zmiany w rutynie lub środowisku kota mogą wywołać u niego niepokój; nie zawsze musi to być aż tak drastyczna zmiana jak przeprowadzka w nowe miejsce. Jeśli zaczniesz nową pracę i nagle będziesz przebywać poza domem o różnych porach, może to wystarczyć, aby zaburzyć spokój kota i wywołać u niego lęk separacyjny.

Lęk separacyjny u kota

Koty cierpiące na lęk separacyjny będą kompulsywnie podążać za swoimi właścicielami z pokoju do pokoju i domagać się ciągłej uwagi. Objawy lęku separacyjnego można najłatwiej zauważyć, gdy właściciel zamierza wyjść z domu, co wywołuje w kocie niepokój: zwierzę chowa się, traci dobry humor lub głośno wyraża swoje niezadowolenie. Pozostawione same sobie koty mogą wykazywać destrukcyjne zachowania, do których zwykle nie są skłonne, takie jak załatwianie się poza kuwetą lub głodowanie.

Jak radzić sobie z zaburzeniami lękowymi i lękiem separacyjnym u kota?

Oznaki i objawy zaburzeń lękowych u kota mogą często maskować inne choroby, dlatego zawsze należy udać się do weterynarza, aby upewnić się, że u podłoża stanów lękowych nie leżą inne schorzenia. Kiedy te czynniki zostaną wykluczone, weterynarz może zdiagnozować u Twojego zwierzęcia zaburzenia lękowe i przepisać leki lub zalecić określone techniki uspokajania kota.

Rozpoznanie przyczyny niepokoju Twojego zwierzęcia jest najważniejszym krokiem na drodze do znalezienia najlepszej metody uspokojenia go. Często prosta zmiana w otoczeniu lub rutynie kota może być kluczem do ukojenia jego lęków.

W przypadku zwierząt cierpiących na lęk separacyjny stworzenie bardziej interesującego i angażującego środowiska może zapewnić im stymulację umysłową i odwrócić ich uwagę, gdy Ty przebywasz poza domem. Półki dla kotów zapewniające wizualnie stymulujące widoki oraz duży wybór zabawek pomogą zadbać o to, aby Twój kot miał jakieś zajęcie, gdy Ciebie nie ma w pobliżu. Umieszczenie karmy w zabawkach-łamigłówkach dla kota może w świetny sposób odwrócić jego uwagę.

Dostępne są również specjalne produkty uspokajające dla kotów w różnych postaciach, ale nie należy ich stosować jako jedynego rozwiązania. Środki te występują w formie sprayu, dyfuzora i wtyczki do kontaktu. Uwalniają one substancje zbliżone do naturalnych feromonów kotów, które działają uspokajająco. Środki te mogą pomóc w uspokojeniu kota, ale właściciele powinni również spróbować rozpoznać przyczynę leżącą u podłoża zaburzenia lękowego kota, aby znaleźć najlepsze długofalowe rozwiązanie.

Zapoznaj się z naszym przewodnikiem po mowie ciała kota, aby dowiedzieć się więcej o zachowaniu Twojego kota.