Uczulenie na kocią sierść to mit


Wiele osób bardzo chciałoby mieć w domu kota, ale jest to niemożliwe, ponieważ któryś z członków rodziny jest uczulony na sierść. Ale czy na pewno na sierść? Jak poradzić sobie z alergią oraz czy rzeczywiście stoi ona na przeszkodzie posiadania kotka?

Co tak naprawdę uczula?

Osoby, które są uczulone na koty, w rzeczywistości nie są uczulone na ich sierść, ale na kocią ślinę, która jest silnym alergenem zawierającym białko oraz na drobinki skóry osadzające się na sierści. Gruczoły łojowe produkują wydzielinę, która osadza się na skórze kota, a następnie roznosi po całym pomieszczeniu razem ze złuszczającym się naskórkiem. Ponadto kot podczas codziennej toalety pozostawia swoją ślinę na futerku, po jej wyschnięciu ślina spada z futerka i roznosi się po całym mieszkaniu. Drobinki glikoproteiny Fel d1 osadzają się w trudno dostępnych miejscach, zwłaszcza w miękkich meblach lub na dywanach i mogą tam pozostawać przez wiele miesięcy. Dlatego osoby uczulone na koty czują obecność zwierząt w pomieszczeniach, w których aktualnie one nie przebywają.

 

Skoro już wiemy, że nie sierść jest alergenem, ale kocia ślina i skóra, zastanówmy się, jak poradzić sobie z alergią?

Paradoksalnie jednym z lepszych sposobów na pozbycie się alergii na kota jest zamieszkanie z nim pod jednym dachem. Organizm podczas częstego i silnego kontaktu z alergenem sam się uodparnia i odczula. Dotyczy to oczywiście łagodnego przebiegu alergii charakteryzującego się objawami takimi jak: łzawienie oczu, katar, czy kichanie.

W powyższych przypadkach wystarczy utrzymanie mieszkania w czystości. Częste sprzątanie, odkurzanie, eliminowanie kociej sierści poprawia kondycję alergika.

Warto pamiętać o wietrzeniu pomieszczeń, nie wpuszczaniu ulubieńca do sypialni, a także o myciu rąk po zabawach z kotem. Ważne jest zakupienie filtru do powietrza i umieszczenie go w każdym pomieszczeniu.

W przypadku wystąpienia silnej alergii objawiającej się wysypką, świądem, silnym kaszlem, czy trudnościami w oddychaniu mogącymi prowadzić do przewlekłego zapalenia zatok lub nawet astmy należy niezwłocznie ograniczyć kontakt z kotem.

Warto pomyśleć w tym przypadku o umieszczeniu kota u zdrowego członka rodziny lub przyjaciela. Można też oddać ulubieńca rodzinie zastępczej. Jest wiele rozwiązań pozwalających uniknąć schroniska, pamiętajmy o tym.

 

Preparaty antyalergiczne i odczulanie…

  • Stosowanie leków przeciwhistaminowych neutralizuje objawy alergii.
  • Można również stosować kortykosteroidy donosowe lub wziewne – ich działanie jest miejscowe i przeciwzapalne.
  • Leki obkurczające naczynia powstrzymują wystąpienie kataru lub obrzęku śluzówki nosa.
  • Wykonanie testów uczuleniowych pozwoli dokładnie zlokalizować przyczynę alergii i przeprowadzić odczulanie na konkretny składnik. Szczepienia powodują uodpornienie się układu immunologicznego, który zaczyna tolerować alergen. Jest to niestety proces długotrwały – tego typu odczulanie trwa od 3 do 5 lat.

 

Wskazówka:

Część leków przeciwalergicznych jest połączeniem preparatów przeciwhistaminowych oraz obkurczających. Te leki są najbardziej skuteczne, ale jednocześnie bardzo niebezpieczne dla osób z nadciśnieniem tętniczym lub chorobami serca. Dlatego odczulanie należy przeprowadzać pod czujnym okiem lekarza.