Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Dowiedz się więcej o producencie marki Purina Friskies®.
Purina

Pies przyjaciel, czyli jak wybrać i budować relację dziecka z czworonogiem

Pies przyjaciel, czyli jak wybrać i budować relację dziecka z czworonogiem

Odkryj radość z posiadania psa dzięki poniższym wskazówkom PURINA® Friskies®.

Odkryj radość z posiadania psa dzięki poniższym wskazówkom PURINA® Friskies®.

Przychodzi taki moment w życiu malucha, kiedy chce mieć w domu zwierzątko. Często wówczas pada stwierdzenie, że chce mieć psa. Jeśli faktycznie decydujemy się na psiaka, musimy pamiętać o tym, że jest to odpowiedzialność nie tylko dziecka, ale całej rodziny za nowego domownika.

Psy to towarzysze ludzi od wieków. Relacja z nimi może być naprawdę szczególna. Niektórzy mówią, że pies kocha bardziej swojego pana, niż siebie. Coś w tym jest. Jednak, by taką nić porozumienia zbudować, potrzeba trochę czasu i cierpliwości – prawie tak, jak w wychowywaniu dziecka. A skoro to najmłodsi chcą mieć czworonożnego przyjaciela, potrzebujemy tej cierpliwości więcej. Bo jak pisał Ludwik Jerzy Kern: "Już od dawna, od zarania poprzez wszystkie wieki ciągną się popiskiwania, skomlenia i szczeki. Idą pełne animuszu wspólnie z nami drogą – cztery łapy, para uszu, oczy, nos i ogon".

Pies – członek rodziny

Przygarniając psa, nie robimy tego tylko dla dziecka. Nie łudźmy się, że zachcianka najmłodszych przerodzi się w pełną troski i poświęcenia opiekę nad nowym członkiem rodziny. Nie oczekujmy od kilkulatka, ba nawet nastolatka, że zatroszczy się o swojego pupila w stopniu wystarczającym dla jego potrzeb. Owszem, pomoże, ale nie zajmie się w pełni. Jeśli jako rodzice nie jesteśmy przekonani do wykonania tego kroku, nie róbmy go. Miejmy pełną świadomość, że odpowiedzialność za psa i tak spadnie na nas. To na dorosłych spoczywa obowiązek pokazywania, jak zajmuje się psem, i to oni uczą dzieci, jak właściwie postępować wobec nowego członka rodziny.

Tak, każde zwierzę, które bierzemy pod opiekę, staje się bowiem członkiem rodziny. Jeśli dorośli mieli już w przeszłości psa, być może będą przygotowani na tę zmianę. W innym przypadku cała rodzina będzie się uczyć razem. Stopniowo, z wiekiem dziecka, obowiązki polegające na opiece nad psiakiem będzie przejmować nasza latorośl. Dopiero nastolatek w wieku 16-18 lat jest w stanie w pełni przejąć opiekę nad czworonożnym przyjacielem.

Ze schroniska czy hodowli?

To trudny wybór. Szczególnie w przypadku, gdy dziecko jest siłą napędową, jeśli chodzi o decyzję. Dlatego potrzebny jest dokładny wywiad z pracownikami schroniska, którzy najlepiej wiedzą, jaki temperament ma dany pies, jaką przeszłość (jeśli jest w ogóle znana), czy coś mu dolega itp. Psy źle traktowane wcale nie muszą się odwdzięczyć nowym właścicielom doskonałym zachowaniem i ułożeniem. Wręcz przeciwnie, często droga do zbudowania właściwej relacji jest długa. Dobrym rozwiązaniem jest odwiedzanie wybranego pieska w schronisku, obserwowanie go, zabieranie na spacery itp. Możliwe, że to pomoże nam w wyborze i nawiązaniu porozumienia z kudłatym przyjacielem. Generalnie natomiast odradza się, aby psy schroniskowe adoptowały rodziny z małymi dziećmi oraz osoby niedoświadczone.

Świetnym miejscem do znalezienia nowego przyjaciela będzie pies z domu tymczasowego w ramach programu www.Adopciaki.pl . O takim psie (czy kocie) wiemy bardzo wiele, często dużo więcej niż nawet o psie z hodowli. Często znamy nastawienie do dzieci, a koordynator procesu adopcyjnego wspiera nas na każdym jego etapie. Szczenięta możemy wziąć z domu tymczasowego na różnym etapie odchowania, czasem nauczone już czystości i podstawowych zasad posłuszeństwa. Tak więc istnieje możliwość odpowiedzialnej i bezpiecznej adopcji zwierzaka bezdomnego, wsparta przez profesjonalistów. Dodatkowo w paczce Adopciaka otrzymamy wyprawkę z karmą, oraz voucherem na wizytę w lecznicy oraz na spotkanie ze specjalistą psich zachowań.

W przypadku wyboru psa z hodowli, zwykle każdy stara się kupić szczeniaka z tej najlepszej. Warto porozmawiać z kilkoma hodowcami, zrobić również szczegółowy wywiad wśród osób które wcześniej pozyskały psa od danego hodowcy. Nie wszystkie hodowle stosują specjalny program socjalizacyjny, który jest tak naprawdę niezbędny do tego, aby wychować psa na stabilnego psychicznie, zrównoważonego towarzysza człowieka. Pies powinien zostać poddany prawidłowej socjalizacji zarówno ze swoim gatunkiem (którą może przejść w ramach własnego miotu, aby w przyszłości nie był lękliwy bądź agresywny w stosunku do innych psów), jak i innym, czyli z człowiekiem. Warto zwrócić też uwagę, jak często dana hodowla ma dostępne szczenięta, gdyż łatwo trafić na pseudohodowlę rozmnażającą szczenięta na ilość, w cierpieniu ich matek oraz fatalnych warunkach, co też przekłada się potem na całe życie psiaka w zdrowiu psychicznym i fizycznym.

Jeśli szczeniak ma trafić do rodziny z dziećmi, plusem będzie, jeśli hodowca ma własne dzieci. Wówczas istnieje szansa, że psy z takich hodowli będą miały przyjacielskie i entuzjastyczne podejście do dzieci. Decydując się na szczeniaka, warto zrobić to ok. 7-8 tygodnia życia psa, bo wówczas wkracza on w tzw. fazę socjalizacji wtórnej. Jest to dla niego najlepszy czas na naukę (wtedy jeszcze ciekawość nowych doznań przewyższa strach) i na nawiązanie trwałej więzi z nowym właścicielem. Pamiętajmy, by nie zabierać psa z hodowli zbyt wcześnie (przed 5-6 tygodniem), bo wtedy pies przechodzi etap socjalizacji pierwotnej. Innymi słowy, poznaje swój gatunek i uczy się, jak być psem – tak, psy muszą się tej umiejętności nauczyć w odpowiednich warunkach.

W następnej kolejności musimy pamiętać o odpowiednim odżywianiu psa. Biorąc czworonoga ze schroniska czy z hodowli, dowiedzmy się jak najwięcej o tym, w jaki sposób był żywiony, ile posiłków dziennie jadł itp. To bardzo ważne, bo nie zawsze możemy od razu przestawić pupila na wybraną przez siebie karmę. Pożywienie dla psa powinno być pełnoporcjowe. Oznacza to, że porcja dzienna dostarcza wszystkich niezbędnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach dla psa na danym etapie życia o danych potrzebach, jak np. karmy PURINA® Friskies®, które są specjalnie dostosowane do wieku i potrzeb psów. Oczywiście musimy psa przygotować do zmiany sposobu żywienia. Robimy to jednak stopniowo, nie od razu! Codziennie zwiększamy o 10 proc. ilość nowego jedzenia i odejmujemy proporcjonalnie ilość jedzenia starego. Warto też zwrócić uwagę na proporcje podawanego jedzenia, gdyż karmy suche podaje się w 3 razy mniejszych porcjach, niż jedzenie domowe czy karmy wilgotne. Oznacza to, że pies ważący ok. 10 kg zje ok. 3 kubki jedzenia mokrego, co odpowiada ok. 1 kubkowi karmy suchej. Jeśli chcemy łączyć jedzenie o różnej gęstości energetycznej, należy proporcjonalnie dopasować ich wzajemne ilości. Warto też pamiętać, że wszelkie przysmaki i przekąski nie powinny przekraczać 10 proc. porcji dziennej.

Jaką rasę wybrać?

Niezależnie od tego czy wybierzemy psa rasowego, czy nie, jego zachowanie w dużej mierze będzie zależeć od tego, jak go wychowamy i jaki będzie mieć temperament. Istnieje wiele mniej lub bardziej polecanych ras dla rodzin z dziećmi, jednak zwróćmy uwagę zawsze na potrzeby psa i nasze możliwości. Dotyczy to wielkości psa, jego potrzeb pielęgnacyjnych (m.in. konieczność chodzenia do psiego fryzjera), oraz potrzeby aktywności (rasy pracujące wymagają regularnej intensywnej aktywności z właścicielem). Nawet jeśli mamy dom z ogródkiem, naszemu psu może to nie wystarczyć jako zaspokojenie jego potrzeb. Często wzięcie już dorosłego psa z domu tymczasowego, np. www.adopciaki.pl daje większe bezpieczeństwo i przewidywalność zachowania poznanego już przez koordynatorów adopcji psa. Dlatego, zanim podejmiemy decyzję o wzięciu psa, zastanówmy się ile miejsca w naszym życiu jesteśmy w stanie dla niego wygospodarować.

To, czy zdecydujemy się wspólnie na nowego członka rodziny, jakim jest pies, zależy od rozpatrzenia wielu czynników: wieku dziecka, temperamentu psiaka, wyboru rasy, wieku czy miejsca, skąd pochodzi przyszły ulubieniec. Przede wszystkim musimy mieć świadomość, że decyzję podejmujemy wszyscy, nie tylko dziecko. To dorośli uczą, jak nawiązać relację z psem, jak go traktować, opiekować się nim i… po prostu kochać!