Wspólne zabawy jako element opieki nad kotem​

Z​​abawa jest dla kotów bardzo ważna- od kocięcia aż do do wieku podeszłego. Właściwie, zabawa z kotem to jedna z najprzyjemniejszych rzeczy, jakie wiążą się z jego posiadaniem. Niesie ze sobą również ogromne korzyści dla zdrowia, zachęcając kota do bycia aktywnym, pozostawania zwinnym i utrzymania zdrowej sylwetki. Co jeszcze ważniejsze, zabawa może pomóc zachęcić koty do wyrażania ich naturalnych instynktów łowieckich.

Dlaczego koty się bawią

Wesołe zachowanie Twojego kota może być zachwycające, ujmujące i czasem lekko irytujące! Kocięta zaczynają się bawić w wieku czterech tygodni i spędzają większość czasu na mocowaniu się z innymi kotami, ucząc się polować. W momencie osiągnięcia wieku od siedmiu do ośmiu lat przeniosą swoją uwagę z zabawy z rodzeństwem z miotu na zabawę z przedmiotami nieożywionymi z wykorzystaniem instynktu drapieżnika.

Korzyści płynące z aktywności fizycznej

Zabawa z kotem przez zaledwie 20 minut dziennie nie tylko zapewnia stymulację zarówno fizyczną, jak i umysłową, ale również wzmacnia więź pomiędzy Wami. Szczególnie ważne jest zapewnienie zużywania energii przez koty niewychodzące, która w normalnych warunkach zarezerwowana jest na patrolowanie terytorium i polowanie na ofiarę. Koty przebywające w domu mogą potrzebować dłuższej zabawy dla utrzymania ich w dobrej kondycji, lub powtarzania jej rano i wieczorem.

  • Szczyt aktywności kociąt i kotów przypada na wczesny poranek i wieczór. Baw się ze zwierzęciem przed położeniem się spać, tak aby kociak był gotowy do snu, gdy ty będziesz się również do niego przygotowywał.
  • Kocięta bawią się często same i sporadycznie wydaje się, że kogoś straszą i uciekają, jakby ścigane przez niewidzialnego ścigającego.
  • Zabawki dają radość, ale rozrywkę zapewni również zabawa interaktywna, która jest jednym z najlepszych sposobów utrzymania kota w dobrej kondycji i sprawienia, aby właściwie na Ciebie reagował. Zapewnij mu stały dostęp do pewnej liczby zabawek, ale część z nich zachowaj na potrzeby Waszych wspólnych zabaw. Zachowają one specjalny charakter nowości. Nigdy nie pozostawiaj kota/kociaka bez opieki, gdy bawi się zabawką - wędką lub innymi zabawkami wyposażonymi w sznurek itp., gdyż niosą one ryzyko uduszenia. Upewnij się, że wszystkie zabawki, jakie pozostawiasz do dyspozycji zwierzęcia są bezpieczne, nie zawierają drobnych elementów, które mogłoby ono rozgryźć i połknąć.
  • Kocięta żyjące pojedynczo mogą bawić się ze swoim właścicielem w sposób mniej delikatny. Mają do zabawy tylko Ciebie i muszą nauczyć się kontrolować wykorzystywane podczas zabawy gryzienie i drapanie.
  • Nigdy nie zachęcaj kota do rzucania się na Twoje ręce i nogi i bawienia się nimi. Chociaż dla kota może być to dobra zabawa, nawyki takie mogą utrzymać się w okresie dorosłości, a to może sprzyjać agresji w stosunku do ludzi w przyszłości.
  • Wygospodaruj czas na przynajmniej dwie solidne sesje zabaw w ciągu dnia. Aby młode, niewychodzące koty żyjące pojedynczo czuły się zaspokojone jako drapieżcy, ich instynkt łowczy 'tropienia-pościgu-ataku' musi być aktywowany do 30 razy w ciągu dnia. Poziom ten  można zredukować, jeżeli masz więcej niż jednego kota i jeżeli lubią one ścigać się i bawić ze sobą, lub jeżeli Twój kot jest starszy lub mniej aktywny.
  • Kluczem do utrzymania zainteresowania u kotów jest zrozumienie ich zdobyczy. Kot jest daleko bardziej zainteresowany zabawką, jeżeli porusza się ona pod kanapą lub szafką, ukryła się właśnie pod wycieraczką lub wykonuje nagłe ruchy. Spraw, aby zabawka zachowywała się jak mysz!

Zabawa z kotem

Najlepsze zabawy to te wykorzystujące zabawki, które nie muszą być drogie. Użyj piór lub kawałków materiału zwisających z patyczka, myszek wypełnionych kocimiętką lub zabawek nakręcanych. Pomyśl również o zainstalowaniu w domu kociego drzewa do wspinania się z dołączonym stabilnym drapakiem.

  • Wiaderko wypełnione pogniecionym papierem lub piłeczkami pingpongowymi może być przydatne w odwracaniu uwagi. Gdy kociak próbuje Cię śledzić, puść w jego kierunku ze schodów piłkę
  • Pozostaw na podłodze dużą papierową torbę, aby mógł do niej wchodzić i rozrywać ją na kawałki. Nie używaj toreb plastikowych i odetnij wszystkie uchwyty, które mogłyby zaczepić się na kociej szyi.
  • Udostępnij kociakowi pudła kartonowe, aby mógł do nich wskakiwać i wyskakiwać na zewnątrz, które zapewnią doskonałą zabawę. Możesz skleić ze sobą kilka pudeł, połączyć je otworami, aby kociak mógł bawić się w chowanego i umieść w środku piłkę lub mysz.
  • Tekstylny worek wypełnij suszoną kocimiętką, ziołem, na punkcie którego niektóre koty szaleją.
  • Wymachuj 'wędką' z przymocowanymi na końcu sznurka piórami lub dzwonkami. Nigdy nie pozostawiaj zabawek ani sznurków czy tasiemek na wierzchu sam na sam z kotem, gdyż stanowią potencjalne zagrożenie zadławieniem lub uduszeniem.
  • Niektóre koty lubią pogoń i skakanie na promień świetlny z małej latarki lub wskaźnika laserowego. Pamiętaj aby tego typu zabawa nie trwała dłużej niż 3 minuty.

Gdy skończysz, usuń zabawkę z pola widzenia kota, aby była dla niego nadal ekscytująca, gdy wyjmiesz ją ponownie. Zauważysz, że ulubionymi zabawami Twojego kota będzie prawdopodobnie zabawna odmiana jego naturalnych zachowań łowczych: 'rzucanie się na mysz', 'wygarnianie ryb', 'chwytanie ptaków' i 'zabawa w walkę'.

Przekierowanie agresji w zabawie

Jeżeli Twój kociak jest chętny do atakowania Twoich rąk oraz kostek u nóg, spróbuj przekierować to zachowanie na zabawki.

Jeżeli masz tylko jednego kota, możesz zastanawiać się nad tym, czy towarzysz mógłby pomóc rozwiązać problem agresji przy zabawie. Może ale nie musi. Dwoje kociąt będzie często zajmować się fizycznie sobą, ale z drugiej strony może to skończyć się dwoma drapieżnikami w domu, zamiast jednego. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii lub behawiorystą odnośnie metod zapobiegania agresji skierowanej na człowieka w zabawie. Nigdy nie należy karć kota za atakowanie Ciebie, gdyż on nie zrozumie Twoich intencji.

Kocimiętkowe niebo

Kocimiętka może naprawdę uatrakcyjnić wasze wspólne zabawy. Jest to naturalnie występująca roślina i jest całkowicie bezpieczna. Ponad połowa kotów za nią szaleje, a pozostałe będą podchodzić do niej całkiem obojętnie. Niektóre zabawki zawierają kocimiętkę, ale możesz ją również kupić w sklepach zoologicznych, aby rozbudzić na nowo zainteresowanie zwierzęcia daną zabawką. Możesz również wyhodować własną kocimiętkę: upewnij się jedynie, że to jest ta właściwa (Nepeta cataria), bezpieczna dla kotów roślina. Wrażliwość na kocimiętkę rozpoczyna się u większości kociąt w wieku około czterech miesięcy. Spryskaj zapachem kocimiętki drapak, aby zachęcić zwierzę do korzystania z niego.

Dlaczego niektóre koty są bardziej aktywne od innych

Niektóre rasy kotów mają opinię zwierząt, które spędzają wiele czasu na spaniu, podczas gdy inne są tradycyjnie znacznie bardziej energiczne. Wśród czystych ras uważanych za wysoce aktywne są koty syjamskie, abisyńskie, orientalne i koty tureckie. Grupa ras uznawanych za bardziej ospałe obejmuje koty perskie, himalajskie, brytyjskie krótkowłose i ragdoll. Oczywiście wiele aktywnych i zabawnych kociąt czeka w schroniskach na swój nowy dom.

W przypadku aktywności fizycznej koty są taj, jak ludzie: niektóre są po prostu bardziej aktywne od innych. Jednakże nie jest normalną sytuacją, w której Twój kot śpi przez cały czas i nie jest zainteresowany interakcją z Tobą. Jeżeli Twój kot jest bardzo bierny, skonsultuj się z lekarzem weterynarii, gdyż może wskazywać to na problem natury zdrowotnej. U starszych kotów brak aktywności jest często jedynym objawem zwyrodnieniowej choroby stawów, a jeżeli kot cierpi na chorobę serca lub układu oddechowego, może być niechętny do zabawy, ponieważ szybko się męczy.

Co jest normalne?

Mieszkasz ze swoim kotem i wiesz co jest normalne. Jeżeli masz wrażenie, że coś jest nie tak, nie wahaj się zgłosić wszelkich obaw lekarzowi weterynarii.

Oczy:

Powinny być czyste i błyszczące. Wszelkie wydzieliny lub zaczerwienienia zgłaszaj lekarzowi.

Uszy:

Powinny być czyste i wolne od wydzielin, zapachów i zaczerwienienia. Nieleczone choroby uszu są bolesne i mogą prowadzić do utraty słuchu.

Nos:

Powinien być czysty i bez wydzielin i ran.

Jama ustna:

Dziąsła powinny mieć barwę różową lub czarną, a zęby powinny być wolne od osadów i kamienia. Sprawdzaj, czy w jamie ustnej nie ma ran i narośli. Brzydki zapach oddechu może wskazywać na problemy stomatologiczne.

Sierść:

Sierść Twojego kociaka powinna być błyszcząca i czysta, bez łupieżu i czarnych drobinek.

Masa ciała:

Aktywne, skore do zabawy kocięta rzadko mają nadwagę. Jednakże, po kastracji i osiągnięciu dorosłości koty mogą mieć tendencje do tycia. Kontroluj sylwetkę swojego kota i skonsultuj się z lekarzem weterynarii lub specjalistą żywienia zwierząt w celu uzyskania porad żywieniowych.

Nawyk korzystania z kuwety:

Zmiany w korzystaniu z kuwety i w częstości lub jakości oddawanego moczu lub kału mogą wskazywać na problemy zdrowotne. Jeżeli zauważysz takie zmiany, natychmiast skontaktuj się  z lekarzem weterynarii.

Utrzymaj aktywność

Kocięta z nadwagą staną się kotami z nadwagą, a grube koty nie są zdrowymi kotami. Nadwaga sprawia, że koty są bardziej narażone na ryzyko bólu związanego ze zwyrodnieniem stawów i wystąpienia zaburzeń takich jak cukrzyca i choroby układu moczowego. Utrzymanie kota w idealnej kondycji jest ważne. Aktywność fizyczna i kontrolowanie ilości energii w diecie pomoże kontrolować masę ciała kota, a profilaktyka jest zawsze lepsza od leczenia.

Aby utrzymać poziom aktywności fizycznej, zainwestuj w trochę zabawek, kratkę do wspinaczek w domu, lub drapak. Wprowadź regularne sesje zabaw i pamiętaj, że wszystko co się rusza będzie atrakcyjne dla kota, gdyż daje mu to możliwość ćwiczenia umiejętności łowieckich.

Dom i środowisko społeczne kota pełnią bardzo ważną rolę pobudzając do aktywności. Czy w Twoim domu jest wiele elementów, na które kot może się wspinać lub wskakiwać? Czy za każdym razem po skończeniu zabawy chowasz zabawki, tak aby ich każde pojawienie się na nowo było dla kota niespodzianką? Jeżeli Twoje mieszkanie jest wielopoziomowe, postaraj się umieścić miskę z jedzeniem i wodą na innym piętrze niż to, na którym śpi, aby w możliwie największym stopniu pobudzić go do wspinaczki po schodach.